Expeditie Groenland: Overleven in barre weersomstandigheden

Een dag zonder materiaalpech

Eindelijk een dag zonder materiaalpech. Dat is nog niet heel vaak voorgekomen. Dan zou je denken dat het vandaag van een leien dakje ging, maar dat dan toch nog even niet. Want als het materiaal meewerkt, werkt het weer absoluut niet mee. Het heeft de hele dag hartstikke hard gewaaid, schuin van voren. Af en aan sneeuw, maar soms heb je helemaal niet door of het nou sneeuw is of niet, of gewoon sneeuwdrift door de harde wind.

Zwaar bevochten kilometers

We hebben wel 16 kilometer afgelegd, maar dat waren echt zwaar bevochten 16 kilometer. Zei ik 60 of 16? Het was in ieder geval 16. Het is gewoon zo supergaaf om te zien hoe dit team van kanjers zich daar niet door uit het veld laat slaan en zonder klagen door blijft buffelen in die wind. Het is echt heel onprettig om nu buiten te zijn, maar iedereen houdt de moed er goed in en we maken er af en toe een grapje van. Voor de rest zit iedereen de hele dag in zijn dikke bondmuts met de skibril op en het mondmasker voor. Hier en daar een knuffel, een tikje met de stok of een knikje van: kom op hè. En als het even niet meer gaat bij iemand, neemt een ander wat gewicht over. Dat gebeurt gewoon zonder dat daar veel woorden voor nodig zijn.

Het team en hoe we elkaar leren kennen

Het is gewoon supertof om te zien. Een historica, politieagente, een brandweerman en een projectmanager bij elkaar, dan zou je niet denken dat dat zo’n team zou kunnen worden. Terwijl hier die rollen er niet meer toe doen. Iedereen zit in hetzelfde schuitje en het weer houdt er geen rekening mee wie wat normaal thuis doet. Het is een heel andere manier van elkaar leren kennen, en ik denk ook een hele pure manier. Je ziet elkaar op de beste momenten en de slechtste momenten. Er is verder helemaal niks behalve wij en de elementen. Dat heeft dan wel weer zijn charme.

Planning en overleg met Basecamp

De komende twee dagen ziet het er vooralsnog niet veel beter uit. Dus in druk overleg met Basecamp hebben we besloten om vandaag iets eerder te stoppen en een hele korte nacht te maken van 6 tot 12, middernacht. Daarna gaan we er weer uit om te proberen een window met iets minder wind te vinden en iets meer meters te maken. Soms halen we nog maar nauwelijks de 2 kilometer per uur tegen de wind in. Maar slecht weer uitzitten kunnen we ons na alle materiaalpech zeker niet meer veroorloven. Dus we moeten het ermee doen. Zodra het kan, gaan we naar buiten en proberen we meters te maken. Als het niet meer gaat, gaan we de tent in, eten, slapen, weer op krachten komen en zo snel mogelijk weer naar buiten. We hopen op die manier binnen twee dagen bij Dye-2 te komen, het volgende mijlpaalpunt. En als het goed is zou het weer dan ook moeten verbeteren. Maar dat is nog ver weg, dus dat zullen we nog wel zien.

Moraal en teamnaam

Ondanks alle tegenslag en het weer zit het moraal er nog super goed in. We hebben plezier samen. De meesten voelen zich een 9 of een 10, dus dat is hartstikke fijn. We hebben ook een teamnaam bedacht: de All Inclusives. We zijn met z’n allen op een All Inclusive Holiday in het 5 sterren hotel dat je op de foto kan zien, met was- en droogservice, lopend buffet en keus uit allerlei traktaties uit je dagzakje. We zijn ook All Inclusives in het bereiken van ons doel, in de team spirit en in het samen doen. Er is zelfs trouwens, en drive-in voor ski’s. Maar daar moet je ons thuis maar naar vragen wat we daarmee bedoelen.

Reparaties aan de ski’s

Aangezien de rest al op één oor ligt en we eigenlijk maar 6 uurtjes slaap hebben, ga ik er een eind aan breien. Morgen spreken jullie me weer, als het goed is met weer een stuk of 15, 16 kilometer minstens in de benen, op de ski’s. De reparaties van gisteravond lijken geholpen te hebben. Ik heb nieuwe gaten in de ski geboord, niet meer met de handboor, want die was gebroken, maar door eerst een spijker te gebruiken, dan een kleine schroef en daarna de grote schroef. Uit mijn Frankenstein-ski, die met ijzerdraad aan elkaar hangt, heb ik de twee langere schroeven gebruikt om Niel zijn ski’s aan de voorkant steviger te maken. Het heeft één dag gehouden. Het moet nog twee dagen houden totdat we bij Dye-2 zijn, en daar kunnen we hopelijk wat meer definitieve oplossingen vinden.