Ski-uitdagingen en teamspirit in de wildernis van Groenland

Ik neem het over van Karin

Vandaag mag ik, Jasmijn, de blog schrijven. Ik ben een ander teamlid. Ik doe dat niet alleen omdat het misschien ook leuk is om eens perspectief te horen van een ander teamlid, maar ook omdat Karin op dit moment weer heel druk bezig is met een reparatie. Je raadt het waarschijnlijk al: het is inmiddels de zesde reparatie van een ski sinds onze start. Gisteren heeft Karin de ski’s van Niel gefixt tijdens een flinke storm, maar daarna besloot ze dat Niel voorlopig toch maar niet op die ski’s moest gaan skiën. Het zou kunnen dat doordat hij zwaarder is, de ski weer op Niel zou breken.

Opnieuw een kapotte ski

Dus ze hadden samen bedacht om van ski’s te verwisselen. Helaas ging ook deze ski vandaag kapot, net op het moment dat het buiten min 10 graden was en er heel veel wind en sneeuw stond. Omdat het te koud was om de ski buiten te repareren, zetten we dus heel snel een tent op. Die ski werd vervolgens door Karin gerepareerd met weer wat ijzerdraad, maar de ski hield het nog geen uur en brak opnieuw op Niel.

Lopend verder in een witte leegte

Er zat op dat moment niets anders op dan Niel lopend verder te laten gaan. Ja, waarheen? Want we staan nu helemaal in een witte wereld waar eigenlijk helemaal niets is. Maar op 50 kilometer afstand ligt het verlaten radestation Dye-2. En een paar kilometer daarvandaan ligt een basis die, als het goed is, op dit moment bemand is door één à twee personen. Daar zouden we wellicht materialen kunnen vinden die ervoor zorgen dat de ski het volhoudt tot aan de overkant van de ijskap.

Tempo, afstand en vermoeidheid

Je zou zeggen: om moedeloos van te worden. 50 kilometer in een tempo dat Niel aankan naar één kant, waarschijnlijk langzamer dan hoe we normaal op ski’s gaan, want hij werd er nu al na een uurtje proberen echt heel erg moe van. Maar toch is het teamspirit hier onwijs goed. We helpen elkaar waar nodig. We hebben de bagage uit de slee van Niel onder elkaar verdeeld. We lachen de vervelende situaties met elkaar weg. We blijven heel optimistisch dat we de rest gaan halen, ook al hebben we vandaag maar 15 kilometer afgelegd.

Hoe we als team functioneren

Het is echt heel bijzonder hoe het gaat met de teamspirit, want overdag spreken we elkaar nauwelijks. We zijn eigenlijk alleen maar bezig met onszelf. We zijn alleen maar aan het kieren. Omdat we ’s ochtends altijd een incheck doen en ’s avond een checkout, weten we heel goed hoe we ons voelen en hoe we erin staan, en dat helpt ons enorm.

Nadenken over oplossingen voor Niel

We hebben zelf natuurlijk al gedacht aan het aanwezige materiaal om zijn schoenen te bevestigen, zodat hij een soort sneeuwschoenen heeft. Misschien zijn er nog betere ideeën.