Luister naar de Expeditie Groenland Update

Meld je aan voor de Expeditie Newsflash.

Ontvang tijdens de expeditie alerts van nieuwe blogs in je mail.

Vertrek van Neil en gedoe op het vliegveld

Hé, wat een dag weer vandaag. We zijn nog geen 28 uur van de ijskap af en er is alweer zoveel gebeurd. Anders dan de sauna en het diner en de karaoke van gisteravond. Vanochtend is onze groepsgenoot Neil vertrokken. We hebben hem op het vliegveld in Kulusuk afgezet. Je zou denken dat ons pechduiveltje het nu misschien eindelijk een keertje klaar mee was, maar de werkelijkheid blijkt anders. Bij het inchecken was hij de laatste persoon die incheckte voor het vliegtuig. Er was iets met een bagage of het label en het duurde een half uur, met ondersteuning van iemand die op afstand via de telefoon meekeek. Het was een heel gedoe. Uiteindelijk kreeg hij een handgeschreven boardingpass en daarmee werd hij op pad gestuurd. Alleen zijn bagage werd naar Reykjavik gestuurd en niet direct naar London Heathrow. Aangezien hij daar maar een uur overstaptijd had en zijn bagage van de band moest halen, heeft hij zijn vlucht naar Heathrow gemist. Dus hij zit nu in Reykjavik in een hotel. Maar goed, hij is er bijna. Hij moet nog één nachtje wachten voordat hij weer thuis in zijn eigen bed bij zijn gezin wakker wordt.

Vlucht naar Tasiilaq en teruggevonden bagage

De rest van ons is vandaag van Kulusuk naar Tasiilaq gevlogen, waar we wonder boven wonder allebei onze tassen hebben gevonden. Dus de tweede tas die vermist was, is gisteren ergens opgedoken. Geen idee hoe of wat, maar in elk geval heel fijn om onze spulletjes weer te hebben. Het is gewoon een heel bijzondere plek en een heel bijzonder land om hier te zijn. Zoals je ook op de foto ziet, het is machtige natuur. De ijsschotsen drijven nog in het water en het is zo mooi. Tegelijkertijd is er ook zoveel troep. Spullen worden hier wel aangevoerd, maar niet afgevoerd, dus alles wat kapot is blijft ergens liggen. Heel bizar en ook heel zonde eigenlijk.

Helikopter en onzeker weer

We hebben vandaag als het goed is een piloot gevonden die morgen, als het lukt bij een andere klus, ook onze spullen van de ijskap kan halen. Als dat niet lukt, dan gaat hij dat maandag proberen. We moeten alleen duimen dat het weer goed genoeg is, want er schijnt slecht weer aan te komen. Als het weer te slecht is, kan de helikopter niet vliegen. Het is heel bijzonder om hier te zijn. Vanuit Kulusuk mochten we bijvoorbeeld de helikopter pakken naar Tasiilaq, net alsof je thuis op de bus stapt. Dat is hier een heel andere infrastructuur en een heel ander gebruik.

Terug in contact met de wereld

Het is ook goed om even de tijd te hebben om hier te landen, want de telefoons zijn weer aangegaan. Iedereen zit dus met zijn neus in de telefoon. Het is heel leuk om veel berichten te hebben, maar je merkt dat je weer een beetje de wereld in wordt gezogen, terwijl een deel van ons ook nog op de ijskap is. En eigenlijk missen we het ritme, de structuur en de eenvoud van het leven daar. Wat we niet missen is eten uit een zakje. We hebben vandaag een lekkere kipburger met friet gehad en een Coca-Cola erbij, in het lokale café. Volgens mij is dat ook het enige café dat hier in Tasiilaq is. Het smaakte erg goed.

Landing en reflectie op de expeditie

Het is fijn om nog heel even hier te zijn, om te landen en te verwerken wat er allemaal is gebeurd. We hebben daar veel gesprekken over met elkaar. Hoe voelt het dat je hier jaren naartoe hebt gewerkt, en nu zijn we er. En nu? Hoe kijken we erop terug? Dat is ook iets wat voor de mensen thuis heel moeilijk te begrijpen is als je het niet zelf hebt meegemaakt. Het is daarom heel fijn om nog een paar dagen te hebben om hier met elkaar te landen en daar samen over te praten, want we waren er allemaal bij.