White-out op Groenland: Rustdag vol sneeuw en stroopwafels

Dag 11 van de Groenland-expeditie: Een rustdag in de white-out

Vandaag, zondag 24 augustus, markeert dag 11 van onze expeditie over de ijskap van Groenland. Het is een dag van rust, want we hebben geen enkele kilometer afgelegd. De reden? Een totale white-out. Het zicht is letterlijk nul; we kunnen geen hand voor ogen zien door de dichte mist en sneeuwval. We moeten zelfs voorzichtig zijn om niet te ver van de tent te dwalen, anders vinden we onze weg niet meer terug.

Een sneeuwrijke nacht en vooruitzichten

De afgelopen nacht heeft het flink gesneeuwd, met maar liefst 30 centimeter verse sneeuw. En hoewel er vannacht nog wat lichte sneeuwval wordt verwacht, hopen we morgen weer verder te kunnen met onze tocht.

De culinaire kant van de expeditie

Gisteren had ik het over ons avondeten en Susana herinnerde me eraan dat we ook stroopwafels bij ons hebben, naast onze vitamine-tabletten en elektrolyten. Deze zijn essentieel omdat al het water dat we drinken afkomstig is van gesmolten sneeuw, wat nauwelijks voedingsstoffen bevat.

Hoe vul je een rustdag?

Op zo’n rustdag zonder internet of sociale media voelt het alsof je wacht op een bus met een lege telefoonbatterij. We brengen de dag door met het checken van het weer via onze app, water koken, lezen en vooral veel slapen. Vanmorgen sliep ik uit tot half negen en deed zelfs een middagdutje. Het is heerlijk om de spieren even tot rust te laten komen.

De organisatie binnen de tent en pulka

Onze tent is klein maar georganiseerd. We hebben een routine ontwikkeld: opstaan, eten, spullen inpakken, lopen, pauzeren en dat herhalen tot we rond half twee ’s middags stoppen om de tent op te zetten en te eten. In mijn pulka heb ik alles netjes ingedeeld: voorin zit een drybag met extra kleding, gevolgd door een grote tas voor spullen die ik niet in de tent nodig heb. Daarachter liggen drie brandstofflessen en bovenop ligt mijn tenttas met dagelijkse benodigdheden zoals eten en schone kleding. Binnen in de tent heerst ook orde. Susana slaapt links, ik rechts. Naast mij liggen alle spullen die we nodig hebben om comfortabel te slapen en de dag door te komen. Alles heeft zijn plek zodat ik ’s nachts blindelings mijn spullen kan pakken.

Een georganiseerde chaos

Hoewel het soms chaotisch lijkt, is alles redelijk georganiseerd. Nu roept Susana dat de soep klaar is, dus tijd om te eten. Morgen hopen we weer vooruitgang te boeken en zo’n 25 kilometer af te leggen, maar elke kilometer telt in deze omstandigheden. Tot de volgende update!