Avontuur op Groenlandse ijskap: navigeren door white-out

Een uitdagende dag op de Groenlandse ijskap

Het begon allemaal vanmorgen om 11 over 6. Na een redelijke nacht stonden we klaar om te vertrekken, maar zoals de afgelopen dagen gebruikelijk was, werden we geconfronteerd met een white-out. De laaghangende bewolking maakte het verschil tussen zicht en geen zicht slechts enkele meters. We moesten ons een weg banen door diepe sneeuw, wat het voorttrekken van de slee tot een zware opgave maakte. Het voelde alsof er schuurpapier onder de slee was bevestigd, en ik kon alleen maar denken aan het sleuren van een zak aardappelen achter me aan. Soms waren er stukken sneeuw weggewaaid, waardoor we even konden doorskiën, maar het grootste deel van de tijd was het ploeteren. Ik schat dat er de afgelopen dagen wel een halve meter sneeuw is gevallen. Na ongeveer een uur bereikten we een gebied met opgevroren sneeuw en zelfs een klein stroompje dat rechts van ons liep. Dit was onverwacht op deze hoogte en zo laat in het seizoen, maar het stroompje volgde onze richting, dus lieten we het rechts liggen. Tijdens de tweede shift liep ik voorop en zag ik iets blauws in de verte. Het bleek een brede rivier te zijn die onze route kruiste. Het oversteken van de rivier was onverantwoord, dus besloten we deze stroomafwaarts te volgen in de hoop dat hij zou eindigen. Na ongeveer een half uur lopen kwamen we bij een klein beekje dat uitmondde in de grote rivier. We vonden een sneeuw- of ijsbrug waar het water dikker bevroren was en konden zo het beekje oversteken. De grote rivier volgde echter een andere richting dan wij moesten gaan. Na ongeveer 2 kilometer verdween de rivier plotseling in een moulon, een groot gat in het ijs waar het water naar beneden stortte. Deze moulon was indrukwekkend groot; als je er met een plezierbootje op had gevaren, zou die volledig zijn verdwenen. Het is ongehoord dat er zo laat in het seizoen nog rivieren zijn op deze hoogte. Na deze ijswaterval konden we gelukkig onze oude koers weer redelijk goed vervolgen. De wind was echter gedraaid van zuidwest naar noordoost en werd steeds sterker, waardoor navigatie extra uitdagend werd. Ondanks de verse sneeuw en de wind hebben we vandaag 22 kilometer afgelegd, wat ons totaal op 459 kilometer brengt. Het was al met al een zware dag en hoewel Point 660 nog ver weg lijkt, blijven we volhouden. Morgen zien we wel weer verder.