Eindelijk de boot én toch de boot missen

Goed nieuws en slecht nieuws

Tja, wat zal ik zeggen? Wil je het goede nieuws of wil je het slechte nieuws? Nou, je hebt geen keus, maar laat ik eerst het goede nieuws vertellen. De boot met onze spullen is aangekomen.

De aankomst van de boot

Vanmorgen, om 7 uur lag hij daar, maandagochtend. En wij mochten om 9 uur langskomen om onze spullen in ontvangst te nemen. Of om in ieder geval te vragen hoe het met de spullen gaat. Dus uiteraard waren wij daar kwart voor 9 bij de haven. Inderdaad… er stond een binnenvaartschip, met iets van 30 containers erop. Niet een hele grote containerboot zoals je dat soms in Rotterdam ziet. Die kan je niet eens aanleggen. Maar een soort binnenvaartschip lag aangemeerd. En het havenpersoneel was er wat containers vanaf aan het halen.

De wachttijd

En de man achter de computer vroeg of ik een boekjesnummer had. Uiteraard heb ik een boekjesnummer. Ik voerde het in en zei, ja ik zie dat hij aan boord is. Kom over 2 uurtjes maar even terug. Nou, waardeloos want we wachten al een week. Maar goed, die 2 uur kunnen er ook nog wel weer bij. Dus terug naar de Red House samen met Wouter. En 2 uur later terug.

Teleurstelling en eindelijk succes

Nou, je raadt het al. “Ja, we weten dat hij aan boord is. En jullie container is nog steeds aan boord. Sterker nog, hij kon op een papiertje aanwijzen in welke container onze pallet zat. En hij kon ook daadwerkelijk zeggen, hij is aan boord en hij gaat er vanaf. En we moeten nog even een paar containers doen. Dus kom over 2 uurtjes maar weer terug.” Nou ja, we bleven daar maar wachten tot 12 uur. Op dat moment gingen alle motoren uit. Lunchtijd….

Goed, nou ja, wij ook maar geluncht. Om 1 uur kwamen we terug. Er werd ons beloofd plechtig dat we snel geholpen zouden worden. Jozefine,  een Groenlandse dame die in het kantoortje zat, ging nog eens in de computer kijken. Op dat moment kwam er ook een collega aangelopen; “Ja, die pallet staat in die container. We hebben het net van de boot gehaald.”

Wouter kwam toen naar me toe gelopen. Hij had ondertussen gezorgd dat de container open was en een foto gemaakt van onze pallet. En ja hoor, om kwart voor 2 kregen wij onze pallet. Eindelijk. Met alle spullen erin. Alles is heel. De slee van Robert is heel. Het eten is er. Alle dozen zijn er. Dus dat is echt super tof.

Geen boot beschikbaar

Snel een sms’je gestuurd naar Robert en Volkert. Die stonden nog in het redhouse. Die hebben hier heel snel een aanhangwagen geregeld. Ondertussen was ik teruggeroepen naar het redhouse. Want ja, voor hetzelfde geld komen de sms’jes niet aan. Inmiddels verbaast me niks meer. Net toen ik aankwam lopen, met het zweet op mijn rug, stapten zij in een four wheel drive met een aanhangwagen eraan. Ik stapte er dus bij in om mee naar beneden te rijden.  Een kwartiertje later hadden we al onze pallet op de aanhangwagen en reden we terug naar het redhouse.

De nieuwe deadline

De rest van de middag hebben wij de spullen omgepakt. In de sleeën ingepakt. Samen met Robert heb ik contact gehad met het management over het transport. Het liefst wilden we natuurlijk twee uurtjes later weg. Robert keek me aan en zei: “There is a whale hunt. It’s hunting season. There are no boats.”

Er is verdorie een walvissenjacht. Ze jagen hier op walvissen. Wanneer er een walvis gespot wordt, legt iedereen het werk neer en gaan erop uit. En of je nou in het parlement zit. Of een taxichauffeur bent. Dan ga je vissen. Dus als er vis is. Gaan ze vissen. Dus we hebben geen boot. Dat was het slechte nieuws.

Op naar morgen

Nou ja. Het goede nieuws is. De nieuwe deadline is morgen. 9 uur. Ik hoop dat we dan echt weg gaan. Want ik begin hier wortel te schieten. En ik ben niet de enige. Dus. Ik hoop dat je morgen een update krijgt. Vanaf het ijs. Maar dat hoop ik eigenlijk al een week lang. Dus tot de volgende keer. Doei.

🗺️ Onze live positie op Groenland.
📢 Lees alle eerdere berichten.

Meld je aan voor de Expeditie Newsflash.

Ontvang tijdens de expeditie alerts van nieuwe blogs in je mail.
[mc4wp_form id=4505]